ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΔΗΜΟΙ

Η ιδέα των αδελφοποιήσεων γεννήθηκε μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και έχει συμβάλει στην οικοδόμηση της Ευρώπης και έχει επιτρέψει σε χιλιάδες ευρωπαίους μέσα από τη διαδικασία αυτή,να γνωστοποιηθούν τα ήθη, τα έθιμα τους και να ανταλλάσουν απόψεις, καλλιτεχνικές και πολιτιστικές εμπειρίες.

Με στόχο να προστατευθεί η Ευρώπη από έναν αδελφοκτόνο πόλεμο στο μέλλον, έπρεπε πλέον οι πληθυσμοί, που μέχρι τότε ήταν χωρισμένοι από εθνικές αντιπαλότητες, να έλθουν πιο κοντά και η φιλία να πάρει τη θέση του μίσους και των προκαταλήψεων.

Το 1951, οι 50 δήμαρχοι που ίδρυσαν το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Δήμων (το οποίο και στη συνέχεια έγινε το Συμβούλιο Δήμων και Περιφερειών της Ευρώπης – CCRE), ήξεραν πολύ καλά ότι η Ευρώπη δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει όλες τις δυσκολίες εάν δεν ένωνε όλες τις δυνάμεις που διέθετε. Έτσι, γεννιέται μια νέα μορφή σχέσεων μεταξύ των δήμων και κοινοτήτων.

Η « αδελφοποίηση» είναι μια συνάντηση μεταξύ δύο ή περισσοτέρων δήμων για να ενεργούν από κοινού με μία ευρωπαϊκή προοπτική, αντιμετωπίζοντας διάφορα προβλήματα και δημιουργώντας όλο και πιο πολύ φιλικούς δεσμούς ανάμεσά τους. Μέσα από τις αδελφοποιήσεις, οι δήμοι βλέπουν τις δυνατότητες για τη δημιουργία της Ενωμένης Ευρώπης, της Ευρώπης των πολιτών με ίδιους οραματισμούς , ανησυχίες και ενδιαφέροντα.

ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΔΗΜΟ ΑΣΧΑΪΜ ΤΗΣ ΒΑΥΑΡΙΑΣ

Ο Γερμανικός Δήμος του Άσχαϊμ (Aschheim) βρίσκεται στην περιοχή βορειο-ανατολικά του Μονάχου της Άνω Βαυαρίας, καλύπτοντας μια έκταση 28,05 τετ. χιλιομέτρων και έχει πληθυσμό 8.778 κατοίκους.

Στις 10 Δεκεμβρίου 1999, ξεκίνησε η διαδικασία Αδελφοποίησης μεταξύ των δήμων του Aschheim και του Δήμου Λέρου, στο Πολιτιστικό Κτίριο του Aschheim, όπου υπεγράφη από τους δύο δημάρχους των αντίστοιχων δήμων (Ιωάννης Αντάρτης και Helmut J. Englmann), το σχετικό πρωτόκολλο Αδερφοποίησης.

Στις 23 Ιουνίου 2000, η διαδικασία Αδερφοποίησης ολοκληρώθηκε, με τις υπογραφές των δύο δημάρχων στη Λέρο, ενώ συμμετείχε αντιπροσωπεία 58 μελών από τον Δήμο Aschheim, παρουσία πλήθους κόσμου και του Ιερού Κλήρου της Λέρου.

Από το 2000 μέχρι και σήμερα, οι δύο Δήμοι διατηρούν άριστες σχέσεις, με συχνές επισκέψεις αντιπροσωπειών τόσο από τη Λέρο, όσο και από το Aschheim.

Το 2014, ο Δήμος Aschheim πραγματοποίησε δωρεά προς το Ισιδώρειο Εκκλησιαστικό Γηροκομείο Λέρου, ενός λεωφορείου (Mini Van), για την κάλυψη των αναγκών του ιδρύματος.

ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΠΡΙΑΚΟ ΔΗΜΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ

Στις 27/9/2000, πραγματοποιήθηκε η πρώτη φάση Αδερφοποίησης μεταξύ του Δήμου Λάρνακας και του Δήμου Λέρου όπου υπεγράφη από τους δύο δημάρχους των αντίστοιχων δήμων (Ιωάννη Αντάρτη και Γεωργίου Λυκούργου) το σχετικό πρωτόκολλο Αδερφοποίησης. Η δεύτερη φάση ολοκληρώθηκε στη Λάρνακα στις 4/7/2003 επί δημαρχίας Τιμόθεου Κωττάκη και Ανδρέα Μωυσέως.

ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΔΗΜΟ DIDIM

didim leros

Το 2015 εγκρίθηκε από την επιτροπή του άρθρου 4 παρ. 2 του Νόμου 3345/2005, η 217/2014 απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λέρου, που αφορούσε την αδελφοποίηση του Δήμου Λέρου, με τον Δήμο Didim της Τουρκίας. Το πρωτόκολλο Αδελφοποίησης υπεγράφη στις 24-10-2015 από τους Δημάρχους Λέρου και Didim (Κόλιας Μιχαήλ - Ahmet Deniz Atabay) κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων για τον 27ο Ιστιοπλοϊκό Αγώνα Bodrum Cup 2015, που διοργανώθηκαν από το δήμο Λέρου. Περίπου 100 σκάφη και 1000 ιστιοπλόοι κατέφθασαν στο λιμάνι της Αγίας Μαρίνας και παρέμειναν στο νησί μας για σχεδόν τρεις ημέρες.

Ο Δήμαρχος Λέρου απένειμε τιμητικές πλακέτες στους συναδέλφους του, δημάρχους του Didim κ. Ahmet Deniz Atabay και του Bodrum κ. Mehmet Kocadon, στην πρόεδρο της Tursab Bodrum κα. Gokben Sevik και του προέδρου του Ιστιοπλοϊκού Ομίλου Bodrum Cup κ. Erman Araz καθώς και στον κ. Σ. Παιζάνογλου εκπρόσωπο της προβολής του νησιού μας στην Τουρκία. Ακολούθησε ανταλλαγή δώρων και Λέρικο γλέντι με χορευτικά που παρουσίασε ο Πολιτιστικός Εξωραϊστικός Σύλλογος «Η Παναγιά του Κάστρου».

Στόχος αυτής της αδελφοποίησης είναι η ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού και της τουριστικής κίνησης από την περιοχή του Didim, καθώς και η ανταλλαγή σε πολιτιστικό, κοινωνικό και αθλητικό επίπεδο. Η αδελφοποίηση θα βοηθήσει σημαντικά το νησί μας στην ανάπτυξη του θαλάσσιου τουρισμού, την ανάπτυξη της τουριστικής κίνησης από την ευτύτερη περιοχή του Didim, την ανταλλαγή σε πολιτιστικό, κοινωνικό και αθλητικό επίπεδο. Όμως σημαντικότερο όλων, είναι το γεγονός ότι η αδελφοποίηση αυτή θα βοηθήσει στη σύσφιξη και την ανάπτυξη στενότερων δεσμών φιλίας και συνεργασίας μεταξύ των δυο δήμων.

ΑΔΕΛΦΟΠΟΙΗΣΗ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΑΓΙΑΣ ΜΑΡΙΝΑΣ ΛΕΡΟΥ - GÜLLÜK ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

GÜLLÜK leros

Τον Ιούνιο του 1987, μέσα στην αναστάτωση που επικρατούσε στην περιοχή εκείνες τις μέρες (κρίση στο Αιγαίο-«Σισμίκ», επιστράτευση) οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Αγίας Μαρίνας Λέρου πήραν την πρωτοβουλία να στήσουν «Γέφυρα φιλίας στο Αιγαίο». Έστειλαν σχετικά μηνύματα στα τουρκόπουλα της κωμόπολης GÜLLÜK της απέναντι μικρασιατικής ακτής, δηλώνοντας με σαφήνεια πως προτιμούν χίλιες φορές τη ζεστασιά της ειρήνης, από την καταιγίδα του πολέμου.

Tα παιδιά της «άλλης πλευράς του νερού» συμφωνούσαν απόλυτα, αφού στην απάντησή τους τόνιζαν ότι, «Οι πιο ωραίες και αγνές φιλίες ζουν στις αθώες παιδικές καρδιές» «Η πιο μακριά γέφυρα φιλίας χτίζεται από παιδιά». Με τη συμπαράσταση των δασκάλων τους και την επιδοκιμασία των οικογενειών τους, τα παιδιά άρχισαν να γνωρίζονται και να δημιουργούν φιλίες, μέσα από την αλληλογραφία

Αμέτρητες επιστολές, γεμάτες συγκίνηση και αγάπη, εκατοντάδες στίχοι, που ξεχειλίζουν ευαισθησία και πλούτο ψυχής, ταξιδεύουν απ’ το GÜLLÜK στη ΛΕΡΟ, στέλνοντας, όπως λέει ο Τούρκος συνθέτης Zulfi Livaneli, «Χαιρετίσματα σ’ αυτούς που ονειρεύονται τη θάλασσα κάτω απ’ τους πάγους».

Το 1990, κατά την επίσκεψη ομάδας δασκάλων, το Σχολείο της Αγίας Μαρίνας δώρισε στο Σχολείο του GÜLLÜK ένα ψηφιδωτό, έργο των παιδιών, με θέμα την ειρήνη και τη φιλία. Την επόμενη χρονιά, ανταπέδωσαν την επίσκεψη δάσκαλοι του Τουρκικού Σχολείου, δωρίζοντας στο Σχολείο της Λέρου ένα χειροποίητο τάπητα με το ίδιο θέμα. Tα δώρα αυτά, μαζί με πολλές ζωγραφιές, φωτογραφίες και ποιήματα δασκάλων και μαθητών κοσμούν τα δυο Σχολεία και δηλώνουν με τον πιο σαφή και κατηγορηματικό τρόπο την πρόθεσή τους να διατηρήσουν και να διαλαλήσουν τη φιλία τους.

Το 1991 μοιράζονται το «ΒΡΑΒΕΙΟ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑΣ ABDİ İPEKÇİ».

Το 1994 το τραγούδι «ΓΕΦΥΡΑ ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗΣ», σε στίχους και μουσική της τουρκάλας δασκάλας Levent Meşelik, καθιερώνεται ως ο Ύμνος των δυο Σχολείων και ακούγεται συχνά στις δυο πλευρές του Αιγαίου.

Πρόσφατα ομάδες παιδιών των δυο Σχολείων αντάλλαξαν επισκέψεις, έλαβαν μέρος σε κοινές εκδηλώσεις και είχαν την ευκαιρία να γνωριστούν από κοντά. Πιστεύουμε ότι η φιλία αυτή μπορεί να αποτελέσει ένα καλό παράδειγμα για τους κατοίκους και τις κυβερνήσεις των χωρών μας, αποκαλύπτει τι έχουμε να κερδίσουμε χτίζοντας έναν κόσμο ειρηνικό για τα παιδιά μας, που σίγουρα αξίζουν ένα πιο φωτεινό μέλλον!